24-10-07

Trudy

 

165

Toen ik nog niet zolang taxi reed, kreeg ik een erg aardige vrouw te vervoeren van een paar jaar ouder dan ik om te bestralen vanwege borstkanker.Er waren nog nauwelijks vrouwelijke chauffeurs en ze vond het fijner om elke dag met een vrouw op en neer naar het ziekenhuis te gaan. Ze begon zoals zo velen haar hele levensverhaal te vertellen, elke dag een stukje meer. Was gescheiden en had nu eindelijk een leuke nieuwe partner, toen er kanker bij haar ontdekt werd.Ze was zo sterk en zo vol vechtlust. Want juist nu het leven weer een beetje leuker begon te worden, zou ze zich er door die rotkanker niet onder laten krijgen. Het ging ook allemaal goed en ze maakte volop plannen voor als de bestralingen waren afgerond. Op een dag kwam ik haar weer ophalen en ze strompelde naar de auto, ze was hartstikke ziek. Ze ging steeds alleen mee, maar nu ze zo ziek was ging haar partner mee. En die hulp had ze hard nodig. Terwijl ze altijd volop praatte, bleef het nu heel stil. Beter had ze lekker thuis kunnen blijven, want ze werd niet bestraald, wat ze heel erg vond, en ze moest weer mee terug naar huis.

Lees verder 

0001

10:23 Gepost door ank in mensen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mensen, ank, kanker, werk, taxi |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.