28-10-07

Mijn werk - Jouw werk


Komt een vrouw in mijn auto, en ik vraag of ze zelf het adres weet dan hoef ik de navigatie niet te pakken. In verband met de vele diefstallen van de navigatiesystemen gebruik ik dat alleen als het echt nodig is.

Ja hoor, ze weet het goed, zal het op tijd zeggen. Ze gaat naar de paardenclub. Ank: "Leuk, dat is daar vooraan toch"? M: "Ja, heel makkelijk. Ik verdien ze daar op mijn rug". Ik kijk haar aan met een blik van: op je rug? bij de paarden? Ik moet erg lachen en zeg: "Oh je zegt: parenclub?

Ik verstond paardenclub. Er is daar een manége vooraan dus ik combineerde het meteen met paardenclub". We lachen allebei. Ze vertelt uitgebreid over de club waar ze nog niet zo lang werkt. Ik zeg: "Je bent er erg open over". M: "Ja, ik heb er geen moeite mee. Ik moet je eerlijk zeggen, ik vind sex gewoon ook lekker. Jouw jongere collega's reageren wel zo van: Hoe kun je dat nou doen? Hoe kun je jezelf verkopen". Ank: "Maar je verkoopt jezelf toch niet? Je werkt met je lichaam, dat is je werk instrument, dat is iets anders dan jezelf verkopen. Zoals je nu bent. Jij zal je daar vast wel omkleden en opmaken, dan ben je 'nickname' en niet M. dan zal ook ik je niet eens herkennen". M: "Dat is zo, en voordat ik terug naar huis ga, poets ik alle make-up er weer af. Ben ik weer M. En weet je dat ik mezelf zo het liefst zie, met niks op m'n gezicht".Er volgt een lang verhaal over hoe ze ertoe gekomen is dit te doen. Noodgedwongen. Ze heeft jaren gepoetst, maar dat schiet niet op.Ik zeg: "Je zal wel denken van mij dat ik ga taxirijden voor een bedrag dat jij misschien in een week verdiend". Zegt ze: "Nou nee, dat dacht ik niet, maarre eigenlijk is het wel zo".Ze praat als een heel stoere vrouw die haar mondje heel goed (misschien wel té goed) kan roeren.Ik luister geïnteresseerd naar haar levensverhaal en dat was zeker niet gemakkelijk. Meer overleven dan leven.Op een geven moment zeg ik: "Volgens mij ben je een erg lieve vrouw met zo'n klein hartje, maar door het leven zo vernederd en zoveel meegemaakt, dat je deze rol kan spelen".

Ze kijkt me met grote ogen aan en ik denk: Oh ze gaat huilen. Maar ze herstelt zich snel en zegt: "Jij bent al wat ouder en heel wijs. Je hebt helemaal gelijk". Ik vraag me af hoe lang ze dit werk zal gaan volhouden, en ben bang dat ze nog meer gekwetst kan worden, deze lieve stoere sterke dame. Ze vertelt nog over wat mannen allemaal wensen van haar. We lachen er heerlijk om. We komen op haar bestemming en ze zegt: "Gelukkig het is niet druk". Ik zeg dat ik haar een kanjer vindt. "Jij ook!", zegt ze "wie zien elkaar gauw weer", roept ze me nog na.

Overdag, tijdens mijn werk, denk ik nog regelmatig aan haar....

terug


17:35 Gepost door ank in mensen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mensen, liefde, ank, werk, taxi, sex |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.