19-12-07

Kort contact

 06mooi_plaatje64

Vanochtend had ik een prachtige rit. Ik moest door het land van de rivieren over dijkjes naar een gehuchtje. Daar wachtte iemand op een taxi. Ook op het wegdek was het wit wat me deed vermoeden dat het wat glad kon zijn. In de verte zag ik een aantal blauwe zwaailichten.  In het donker valt dat altijd nog meer op. Toen ik dichterbij kwam zag ik wat er was gebeurd. Een auto was van de dijk naar beneden gevallen, gerold, getuimeld? Er waren heel wat hulpverleners aanwezig wat in de verlichting spookachtig aandoet.  Een drukte van belang in deze prachtige ochtend.  Voor mij, niet voor degene die daar gekanteld was…Vlakbij deze zwaailichten moest ik met een pontje de rivier over. Een pontveer midden in het polderlandschap en zoveel auto’s die daar in alle vroegte mee willen overvaren. Het vroor nog en het zag wit van rijp. Prachtig, het ochtendgloren wat een heldere dag beloofde, langzaam de gloed van de opkomende zon.Een man, die was gestrand (op doorreis naar Antwerpen)  samen met mij het hele eind door de prachtige polder en over de dijken mee terug reed. Die alles tegen had maar de rest van de dag op zich liet afkomen zoals het kwam en daardoor de rust had om de mooie omgeving (waar hij nooit was geweest en ook niet meer zal komen) in zich opnam. Waarmee ik een prachtig gesprek voerde. En precies op het moment dat we over de Maas voeren met het pontje klonk Boudewijn de Groot zijn “Land van Maas en Waal”.  Kort voordat mijn passagier tegen iemand had verteld dat hij in het Land van Maas en Waal was, en die ander totaal geen idee had waar dat kon zijn. Dit was wel heel erg bijzonder. Aan de overkant was politie nog steeds bezig met de nasleep van de getuimelde auto.  Ik was gelukkig weer zonder ongeluk bij de bestemming aangekomen en liet mijn passagier uitstappen met een tot ooit… Allebei wetende dat “tot ooit”  er heel zeer waarschijnlijk niet in zal zitten en dat zulke leuke, korte contacten een onderdeel van mij werkzaamheden zijn.

 Kleine cadeautjes zijn het.

0001

19:15 Gepost door ank in onderweg | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ank, mensen, verhalen |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.