06-03-08

Weekje weg

 

Ik stop tien minuten te laat bij een huis, voordeur staat open en ik zie een koffer staan, pak die en zet hem in de kofferbak.
Na een minuut komt mevrouw aangelopen. Zonnig gekleed helemaal in het geel.
"Goedemorgen, sorry dat ik wat later ben".
"Oh dat geeft niet, ik heb genoeg tijd, ik neem wel een trein later".
Ik zeg: "Gelukkig dat u ruim de tijd hebt, wat ziet u er zonnig uit".
'Ja hè? Trouwens u hebt me al eens eerder gereden toch?"
"Klopt. Is wel een hele poos geleden".
Zegt mevrouw: "Ja ik ga een weekje met mijn dochter naar Lisabon. Oh ik verheug me er zo op".
"Dat zal best, dat is toch ook geweldig, lekker samen met uw dochter, goed voor het contact ook".
Na wat heen en weer gepraat over taxi algemeen komen we bij het station, waar ik een stralend blije mevrouw kan laten uitstappen.
Ze zegt nog: "Het is zo fijn om met u te praten, u doet dit werk zo goed, u moet het maar blijven doen en ik hoop dat ik u nog eens zie".

19:19 Gepost door ank in mensen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mensen, ank |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.