30-11-08

Een wil de ander, maar...

 

mooi47

 

Ik zie hem al komen aanlopen. Vaste klant van taxi.

Het maakt allemaal niet uit vandaag, hij heeft verdriet. Om iets wat niet is. 

Opeens steekt hij van wal en vertelt intieme dingen over zichzelf, zijn gevoelens. Over gevoelens voor een lieve vriendin, gevoelens die zij niet kan beantwoorden.  Ze zijn al jaren vrienden, en hij had hoop, altijd hoop dat, ooit… eens…

En nu is er een andere man in haar leven en dat doet hem zo’n pijn. Nu moet hij zijn jarenlange hoop opgeven, hij wil wel vrienden blijven…. als dat kan.

Zij wil dat ook, tenslotte delen ze al velen jaren vriendschap en vakanties samen.

Maar het zit hem erg dwars dat ze de andere man, die hij ook kent, dingen heeft verteld wat van hun samen was. Dat is wel erg moeilijk.

Hij doet heel flink, hij is ook flink. Hij weet ‘het’ nu twee weken en was er ziek van, maar ach… nu gaat het wel weer. En dat hij er over kan praten met mij helpt ook weer, zegt hij.

Maar… hij had het zo graag anders gezien.

Ik vraag of hij het liedje kent  “De een wil de ander en de ander wil de ene niet”, van Ramses Schaffy. Ja, dat kent hij ook wel.

Ik zeg: “ik vind het heel bijzonder dat je het allemaal aan mij vertelt”. Bij zijn bestemming blijft hij zeker nog vijf minuten doorpraten, ik kan onmogelijk zeggen: “en nu eruit!”. Gelukkig had ik voldoende ruimte om op tijd bij mijn volgende opdracht te zijn.

0001

15:34 Gepost door ank in mensen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: verdriet, mensen, taxi, ank |  Facebook |

Commentaren

Ja, ik denk dat je wel het één en ander zal horen van de klanten. Misschien wel dingen waar jij achteraf mee blijft zitten...
Groetjes !

Gepost door: Mamapippa | 30-11-08

Reageren op dit commentaar

*** Al die verhalen ....De éne is stil en de andere vertelt zijn hele leven..

Fijne woensdagavond
Groetjes

Gepost door: illness | 03-12-08

Reageren op dit commentaar

zo heeft iedereen af en toe behoefte om te praten, gelukkig had je tijd om te luisteren

Gepost door: Anita | 05-12-08

Reageren op dit commentaar

net als Mama pippa vraag ik het me af ... weet jij zelf waar naartoe dan met al wat je te horen krijgt. Verdriet, pijn .... Of kan je het behoorlijk van je afzetten? Ik heb dat in mijn job ook wel ... en je leert daarmee omgaan. Gelukkig maar !!!

Lieve groetjes ...

Gepost door: anneke | 06-12-08

Reageren op dit commentaar

mooi hoe je eventjes tijd maakt voor mensen, ze hun verhaal laat doen ook als is de taxirit voorbij

Gepost door: merel | 06-12-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.