25-07-09

Elke dag anders

 

Image711


Vanochtend begon mijn dag weer heel goed.

Een machinist en conducteur stonden al te wachten op de taxi, wisten zij veel dat ik het was.

De Wilhelmina pepermunten doen het altijd geweldig goed, zeker op zo'n vroege ochtend.

Ze brachten de nachttrein naar hier, ik bracht hen beiden terug naar daar.  

Om kwart over vijf is het nog niet licht, de ochtenden zijn echt voor mij. Ik genoot onder het praten van het langzaam licht worden. De machinist was al 33 jaar voor in de trein en genoot daar net zo van als ik voor in mijn mooie wagen. We praten een half uur over hun wereld, welke over de rails gaat, waarbij het spugen naar een conducteur als een van de ergste uitingen van "geweld" wordt gezien. Deze conducteur wordt zelfs liever geslagen dan gespuugd. Ik vertel over mijn ervaring als ik mensen een op een in mijn wagen heb, hoe anders mensen dan zijn. Het komt inderdaad door het groep's gedrag, zegt hij. Mensen alleen, dan is er niets aan de hand. De machinist geniet in de nacht van onweer en bliksem, dat is een schitterend gezicht. Blij waren ze met mij, omdat ik ze dwars achterdoor en tussendoor, tot vlak aan de auto, bracht.

Als ik er zin in heb, dan kan er veel natuurlijk, als ze aardig zijn helemaal.

Mooie CD in de player, en daar ga ik terug. Wat zal er nog meer komen vandaag?

Deze man en vrouw hadden vanochtend ook niet vermoed dat ze halverwege van de trein af zouden gaan en met de taxi (met mij) naar hun woonplaats vervoerd zouden worden.

Wie dacht dat ik opnieuw een machinist en conducteur zou gaan brengen. Nog veel verder weg en totaal de andere kant uit. Mooi voor mij. Dank je wel, Jolijn!

Ik zag ze aan komen lopen, al pratende met begeleiding . Onmiddellijk voelde ik "er is wat. Vast een mens onder de trein gekomen....". Ik hield de portieren open, legde spullen in de kofferbak. Natuurlijk was opnieuw een pepermunt welkom. Ik vertelde waar ik ze heen ging brengen, of dat juist was en ik reed weg.

In zo'n situatie weet ik dat ik gewoon niets moet doen. Ik begin geen gesprek, niet over het weer, gewoon niets, de radio wat zachter. We rijden dus in stilte, wat ik ook altijd zeer aangenaam vind. Machinist vroeg wat persoonlijk's, wat gepraat heen en weer, niet veel, ik voelde aan dat het beter was van niet, gewoon rustig en veilig terug brengen is dan voldoende.

Na een poosje hoor ik dat de een de ander niet kent, ze stellen zich alsnog aan elkaar voor. Ze waren ook maar toevallig in dezelfde trein. Hij de machinist, zij de conductrice. Hij had iets gezien. Het ging zo snel en kwam van links uit het bos en zonder dat hij zag wat het was was het al weer weg. De schrik is weer gigantisch.... Zij was boven (dubbeldekker) en had ook niets gezien, het remmen gevoeld en toen stonden ze stil. Gelukkig bleven de passagiers allemaal rustig. De machinist verlaat nooit de trein, hij wacht af. Met angst...

Na een poosje werd verteld dat er een hert onder de trein was gekomen. De schrik was er niet minder om, een dier dat zojuist nog vrolijk leefde werd door hun trein gedood. Ze reden de trein langzaam naar het eerstvolgende station en ondergaan de opvang voor deze ernstige ongevallen. Dan zo gauw mogelijk eerst naar de eigen thuisbasis werkplek. Dat hoeft niet met de trein, maar gebeurt met de taxi. Al die tijd heb ik rustig gereden, niets gevraagd, niets gezegd. Dat hoort ook zo. Bij hun bestemming bedankten ze mij voor het terugbrengen, en ik zei: Graag gedaan en wie weet tot ooit....

Want ja, een gezellig weekend wensen, nee dat past niet.

0001

 

 


23:50 Gepost door ank in mensen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: mensen, ank, taxi, onderweg, trein |  Facebook |

Commentaren

weer maar eens het bewijs hoe jij voelsprieten hebt die mensen ongelofelijk goed aanvoelen ;-) Zo ving je deze lui ook weer heel gepast op. Je bent een schat ;-)

Lieve groetjes

Gepost door: ann . | 26-07-09

Reageren op dit commentaar

Aangrijpend is zo'n gebeurtenis altijd. Je maakt wat mee in zo'n beroep. Evengoed arm hert. Vriendelijke groet.

Gepost door: Frans Boddeke | 26-07-09

Reageren op dit commentaar

Kom je even een fijne zondag wensen

Groetjes

Gepost door: pcuser1961 | 26-07-09

Reageren op dit commentaar

Een bijzondere zaterdagmorgen... Ik denk dat de wereld van chauffeurs onderling een wereld van begrijpen is. Dat invoelen wat de ander meemaakt op nummer een staat. Klopt dat? Evengoed een fascinerd beroep dat je hebt, wisselend en levendig door de confrontaties met van alles uit het leven van mensen en zelfs van dieren. Dank je wel, Ank.

Gepost door: Inebegijn | 27-07-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.