25-09-09

Bart de Ruijter -3-

dyn002_original_500_350_pjpeg_2614713_662aef433b1035b182e2d7883f80a0b7

Wat leuk. Ik ga Bart weer eens ophalen. Altijd bijzonder om hem in de auto te hebben.
Als altijd is de eerste vraag hoe het met hem gaat.
Erg zenuwachtig, zegt hij. Hij heeft nl. zijn eerste proef training voor een groep mensen.
De training heet: "Op weg met lotgenoten".
Bart ontwikkelde samen met anderen een training voor mensen met psychische problemen met name op het gebied van schizofrenie en stemmen horen
Dat is wat Bart zelf is overkomen en waar hij op eigen (sterke) kracht zo goed als kan probeert uit te klimmen. Ik heb nog niet eerder iemand ontmoet die zover is gekomen als Bart, en Bart kent zelf ook nog geen andere mensen die zover gekomen zijn. Mensen met deze stoornis komen in een bepaald circuit terecht en blijven er vaak hun hele leven hangen. Volgens Bart is juiste medicatie een vereiste. Maar bovenal een sterke persoonlijkheid en de wil om eruit te komen.
Voor sommige mensen is leven in een instelling, zelf niets meer hoeven doen en niet te hoeven denken, een gewoonte die ze ook zo willen houden.
Maar voor Bart was dat een drama, die wilde een gewoon normaal leven. Helemaal 100% zal het misschien niet worden, maar Bart komt al dicht in de buurt.
Hij is nog steeds een kanjer.
Bart ontwikkelde de training voor lotgenoten, om in tien bijeenkomsten, zijn verhaal te vertellen, met ondersteuning van een psychiater, het belang te laten zien van goede medicatie, en de weg te leren naar het herstel.
Herstellen van deze vreselijke aandoening in de hersenen is volgens Bart mogelijk. 
Bart schreef al eerder een boek: "Mijn keerpunt naar herstel".
Ook wordt Bart erg veel gevraagd zijn verhaal te vertellen en zijn training toe te lichten op allerlei bijeenkomsten, zorg instellingen, en allerlei gebieden van de psychiatrie.
Bart zegt nu weer: "Dit is het goede van mijn ziekte. Nu kan ik veel doen voor andere mensen die deze vreselijke ziekte krijgen". Dat is het mooie en goede van Bart, hij is zeer sociaal en denkt veel aan het helpen van anderen. Het zet zich daar optimaal voor in.
Maar nu is hij erg zenuwachtig en zegt dat enkele keren.
Ik vraag: "Heb je alles klaar, goed nagedacht, alles bij je?" "Ja", zegt Bart, "maar toch ben ik bang". "Wat kan er mis gaan, denk je"? "Het meest bang ben ik, dat ik een black out krijg".
"Nou Bart, en dan? Als het gebeurt, zeg het gewoon, neem een slok water, en ga dan verder. Desnoods met iets anders en kom je er later op terug. Zijn er mensen die je niet kennen"?
"Nee, iedereen kent mij daar", zegt hij. "Nou Bart, dan begrijpen ze het wel. Ze zijn allemaal trots op je. Er kan eigenlijk niets gebeuren wat heel erg is, en het is een proeftraining hé? Het zou pas raar zijn als je niet zenuwachtig was, het hoort erbij".
Tegen mij zegt hij: "Ik ben hartstikke blij dat ik jou nu als chauffeur heb". Ik lach. "Jij steekt mij een hart onder de riem en dat heb ik net nodig". zegt hij.
Ik zeg: "het lukt je wel, heel veel succes!".
En daar gaat hij......
0001





Commentaren

Weer zo'n goeie van je, Ank. Maar wie is hier nou de 'kanjer'? Ik denk het wel te weten: dat ben jij.

Gepost door: Ine | 10-10-09

Reageren op dit commentaar

Avond Ank

http://blog.seniorennet.be/paolo/
">http://img260.imageshack.us/img260/1092/paolo3.gif
align="bottom" border="0" hspace="0">


Avond Ank,
ik kom je nog vlug een supergezellige vrijdag wensen,nog veel lieve groetjes uit Terneuzen en tot ziens he',Paolo.bedankt voor de link he'.

Gepost door: paolo | 30-10-09

Reageren op dit commentaar

Avond Ank Avond Ank ,ik heb een beetje gelezen over Bart,door toeval is me een paar weken terug het boek ''KEERPUNT van psychose naar herstel'' in handen gekomen,mijn vrouw heeft het ondertussen al uitgelezen ,ik moet er nog aan beginnen.We hebben ook een zoon die al jaren met soortgelijke problemen kampt en die ook al jaren in behandeling is,mijn zoon bevind zich voor de moment in Vrederust een instelling in Bergen op Zoom,het gaat nu al een paar maanden veel beter en heeft nu weer volop hoop op een toekomst,nog veel lieve groetjes en tot ziens he',Paolo.

Gepost door: paolo | 04-11-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.