23-01-10

Been in het gips

 

600409f35ltuzj07je1

Na een week spalk-gips ging dat eraf.
Het was schrikken van wat ik te zien kreeg,
nooit eerder heb ik zulk een lelijk gekneusd en gekwetst been gezien.

Afb017

Bovendien zit dit been ook nog aan mij vast, anders had ik hem daar laten liggen.
Ik kreeg meteen zgn. loop-gips en mocht een kleur kiezen.
Wat een luxe om met een rood, blauw, groen, noem het maar op kleur,
gips been te lopen. Ik wil graag zwarte gips dan.....
Nee, die kleur heb ik niet. Is dat pech, of gewoon te verwend van mij?
Naar de röntgen. Het bot groeit mooi, dus dat is oké.
Naar de arts.
De mogelijkheid werd geopperd dat er enkele splintertjes zouden kunnen zijn.
Dit vanwege de heftige pijn.
Die zijn niet te zien op de foto's. Zo "voelt" het inderdaad.
Vijf weken gips en ik mag proberen om langzaam wat stapjes te zetten.
En na de gips, zegt de arts, DAN begint het pas.
Hu?? Dan ga ik naar het bos.... zeg ik hem.
Ik ken deze arts, hij woont bij het bos waar ik vaak kom.
Dan ga ik naar de fysio want dan zit alles vast.
En als jij weer taxi wilt gaan rijden dan zal jij een noodstop op de rem moeten kunnen maken!
Dus ik vraag: Dat kan dan wel drie maanden duren...?
Ja, dat zou best kunnen......, zegt de arts.
En,
ik wil......
naar huis, gaan lopen, niet hier, dit is niets voor mij.
Thuis:
Ik heb nog steeds, elke dag, zodra het been naar beneden gaat, heel veel pijn.
zoveel dat ik niets kan.
Met geen mogelijkheid kan ik op het been staan ook niet een beetje.
De arts heeft me niet gevraagd om op mijn been te staan, om te zien wat ik kon.
Hij had dan gezien dat ik helemaal niets kan door de pijn, die als mesjes door mijn been snijdt.
Ik heb geen enkele pijnstiller genomen, niet omdat ik pijn fijn vind, maar om te ervaren en te voelen wat er in mijn been gebeurt. Zo ook goed te kunnen zeggen wat ik voel. Het proces te volgen. Ik vind het wel machtig om te "voelen" hoe mijn lichaam werkt om het been weer geheeld te krijgen.
Nu probeer ik langzaam met krukken het ene zere been wat op de voorvoet te zetten
en toch zo door te gaan, straks kon ik een paar seconden de hele voet op de vloer houden.
Met de krukken, dat wel, maar het is toch het begin van de boswandeling.
Dus het zal wel weer goed komen......

22jangips 013


0001

16:31 Gepost door ank in mensen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: mensen, gebroken kuitbeen, gips |  Facebook |

Commentaren

Hallo Ontdek ik hier nog een mooie blog van jou. Ik wen je veel beterschap toe ! Doe het rustig aan hé, want dat ziet er toch nog niet zo goed uit. Lieve groeten,

Gepost door: Joke | 23-01-10

Reageren op dit commentaar

Beterschap! Dag Ank,nu pas ontdekt dat je met je been in het gips zit .. ik wens je heel veel beterschap en spoedige genezing toe! Groetjes,

Gepost door: Schelpje67 | 23-01-10

Reageren op dit commentaar

Da's echt niet abnormaal al die kleurtjes. Aangezien ik ruim 20 jaar voetbalde weet ik er alles van. Een kleine bloeduitstorting veroorzaakt ongelofelijk grote plekken. En dat moet. Want het weinige bloed dat binnenin gelekt is moet zo snel mogelijk over een groot oppervlak verdeeld worden, zodat het kan geabsorbeerd worden, en zodat het langzaam kan zakken ook. Als dat niet gebeurt, en er blijft een klontertje in het spierweefsel zitten, dan dit een zwak punt blijven voor.... lang of zelfs eeuwig. Daarom dat na een zwaar hematoom ook massage nodig is: het moet loskomen.

Gepost door: Geert | 24-01-10

Reageren op dit commentaar

stap voor stap met pijn en veel moeite,maar iedere stap is er ééntje dichter naar je genezing.We wensen alvast veel sterkte en spoedig herstel .

Gepost door: Erik en Marina | 24-01-10

Reageren op dit commentaar

het ziet er nog bont en blauw uit...

rustig aan dus.


Gepost door: willy | 24-01-10

Reageren op dit commentaar

Beterschap hoor!!

Gepost door: Nana | 25-01-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.