26-02-10

Gips eraf

Afbeelding212


Eindelijk mocht vandaag na zes weken het gips eraf. Ik heb het goed volgehouden vind ik zelf. Geen pijnstillers genomen en de laatste tien dagen behoorlijk stukjes kunnen lopen. Ik wilde nu wel graag dat gips kwijt en weer eens gewoon gaan lopen. Nooit eerder heb ik iets van gips gehad, dus alles is een nieuwe ervaring.
Daar komt de jongen met de zaag, een leerling, het is zo'n leuke knul dat ik onmiddellijk alle vertrouwen heb. Kom maar, zaag maar....
Hij heeft wel wat hulp nodig want hoe krijgt hij het er nu af....?
Gewoon dus nog wat meer verder zagen.
Dan wordt het met gips met tangen eraf gewrikt. Been wordt met heerlijk zeepschuim ingespoten en ik mag het afwassen. Ik wil opstaan, maar dan roept iemand; "U mag niet staan hoor eerst naar de chirurg". Tegenvaller een. Eerst in de rolstoel naar de röntgen voor nog eens foto's maken en daarna naar de arts.
Die laat me al voelen dat ik eigenlijk nog helemaal niet veel kan. Maar ik mag proberen gaan lopen, zal met kleine stapjes gaan en heel goed opletten om de voet recht te houden. Ik probeer en het zal wel gaan. Wanneer mag ik werken? Als je een noodstop op de rem kunt maken. Probeer maar eens flink te duwen als je op de rem gaat....
Ja, hu.... gaat niet. Nee, die enkel zit helemaal vast. Ik doe me onmiddellijk behoorlijk pijn. Het bot is mooi genezen maar nog erg zwak, zegt de arts, dus voorzichtig zijn en niet verzwikken. Ik moet zorgen dat ik op gelijke ondergrond loop. Tegenvaller twee.
Dan wil ik zelf mee naar de auto lopen, en dat doe ik ook, maar zelfs dat korte stukje wordt een strompel gevecht en ik ben blij als ik er ben. Paar maal verstappen doet veel pijn.
Thuis kan ik amper echt goed lopen, maar blijf proberen, trap op gaat, af is veel pijnlijker. In de middag toch even met Lara naar buiten, een klein stukje maar, want na zo'n tien minuten gaat het hele onderbeen pijn doen, alle spieren moeten wakker worden. Tegenvaller drie.
Het is helemaal niet wat ik verwacht had, want ik dacht echt dat ik zo weg zou lopen en misschien volgende week zou kunnen gaan werken.
Dinsdag begin ik met therapie, dat had ik maar alvast geregeld. Nu is het geen lopen maar voorzichtig vooruit komen. Positief blijven dat het vanaf nu wel echt gauw beter zal gaan....
Dat ik weer heerlijk mee kan doen met de wereld. Overigens vind ik het wel geweldig dat de Lente gewoon wacht tot ik zelf weer naar het bos gaan.....


0001

Commentaren

ja ank je breuk was dan niet simpel,je spieren hebben weken geslapen,maar troost je het kn nu maar beter en beter gaan

Gepost door: daemske | 27-02-10

Reageren op dit commentaar

:-) lief toch ... dat de lente gewoon op jou wacht ;-)
Doe maar rustig aan! Je spieren moeten immers terug op gang komen. Forceren zou fout zijn. Geloof me maar ! Nu zit je immers even in mijn sector hé Ank ;-)

Lieve groetjes nog

Gepost door: anneke. | 28-02-10

Reageren op dit commentaar

hallo Ank 'k kwam even kijken hoe het met je gaat
je bent toch al verlost van dat gewicht aan je been lees ik
tja, het is niet zo gemakkelijk om weer te lopen na 6 weken plaaster hé
maar dat zal wel langzaam in orde komen

veel sterkte en een spoedig herstel gewenst aan je vriendin
groetjes

Gepost door: Borriquito | 02-03-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.